De Kanarieclub overtreft verwachtingen

0
kanarie club

Verrast worden: ik vind dat toch zo leuk. Nu is het op zich niet heel moeilijk: je moet gewoon niet al te hoge verwachtingen hebben en dan ben je er al snel. Toch werkt dat bij mij iets anders. Wanneer een nieuwe zaak opent, of wanneer er veel goeds geschreven wordt, heb je toch een bepaalde verwachting. Dat had ik ook een beetje bij de Kanarieclub; de nieuwe zaak in de Foodhallen die Brasserie Halte 3 en Meat West vervangt. Er is inderdaad van 2 zaken 1 gemaakt, en het all day concept wat de Kanarieclub geworden is kreeg van tevoren al veel aandacht.

kanarieclub

Vorige week vrijdag – toen de zaak pas net een paar dagen open was – dronk ik er al een (bijzonder lekker) wijntje, en van de week was het dan ook tijd het eten te gaan proeven. Samen met blogvriendin Ianna van Beginspiration schoven we op woensdag aan bij de opvallend drukke Kanarieclub. Nadat we enthousiast begroet werden kozen we beiden 3 gangen van de menukaart. Het concept bestaat uit 3, 4 of 5 gangen, bestaand uit voor-, tussen-, hoofd- en nagerechten en kaas. Ik koos voor, hoofd en na en Ianna ging voor een tussengerecht (als voorgerecht; kan natuurlijk ook), hoofd en kaas. Natuurlijk moest alles onderling geproefd worden.

Na een lekker vers broodje met boter van de Lindehoff, begonnen we aan onze gerechtjes: ceviche van makreel met biet, avocadocrème en mosterdijs voor mij, en pulpo met chorizo, wortelmousse en gnocchi voor Ianna. Ik was helemaal weg van mijn gerechtje, en Ianna haar gerecht lieten we ons ook goed smaken. Ons enige puntje: de octopus (uit de houtskoolgrill) had nét even wat krokanter gemogen, maar de smaak was perfect.

Als hoofdgerecht kreeg ik een – bijzonder goed bereid – stuk kabeljauw voor mijn neus, op een bedje van aardappelpuree (maar dan heel mooi zacht en romig), zuurkool, appeltjes en een saus van paling. Bijzonder hoe een gerechtje mooi fris (want witvis en appel) toch winters gemaakt kan worden zonder heel zwaar te zijn. De sukade met paddestoelen en kalfswang die Ianna at was echt heel mals en goed op smaak. Kijk maar eens goed op de foto hoe mooi rosé het vlees is: heerijk.

Ondertussen kletsen we gezellig verder en genoten we van de Siciliaanse Vermentino (die ik stiekem de vrijdag ervoor al ontdekt had – té lekker) die keurig elke keer voor ons bijgeschonken werd. Het personeel deed sowieso erg z’n best en zorgde ervoor dat het ons aan niks ontbrak. Wat ik ook heel belangrijk vind: ze hadden precies door wanneer ze even met ons konden kletsen, maar ook wanneer wij in gesprek waren en ze beter later even terug konden komen. Netjes.

kanarieclub

Door naar het kaasplankje; we besloten er samen een te delen, om later hetzelfde met het dessert te doen. Geen standaard kazen, maar een mooie mix van Franse en Nederlandse kaas, met als klapstuk de als Cheddar uitziende blauwschimmelkaas die voor ons beiden nu tot onze favorieten behoort. De kweepeer/mosterdgelei en het vijgen/notenbrood maakte dit kaasplankje er een die ik volgende keer graag weer bestel.

kanarieclub

De clafoutis van peer, geserveerd met chai tea ijs was redelijk aan de ruime kant, dus ik was blij dat we ook dit deelden. De cake was mooi van structuur en het ijs was een ware smaakbom. Na een goede kop koffie konden we het alleen maar met elkaar eens zijn: de Kanarieclub presteert boven verwachting. De zaak is behoorlijk groot (maar absoluut niet ongezellig) en naast dineren ook bedoeld om elkaar te ontmoeten, te werken of te borrelen.

Omdat de sfeer zo ongedwongen is, en het er niet poepchique uitziet (als in: geen linnen op tafel) verwacht je ander soort eten. Een goede daghap bijvoorbeeld, of een lekkere pasta. Erg tof dat ze juist een goed menu serveren dat er niet alleen mooi uitziet, maar ook nog eens heel goed smaakt. Wat je precies krijgt vertelt de kaart niet: slechts de ingrediënten worden genoemd, en wanneer het geserveerd wordt licht het personeel het voor je toe. Voor degenen die liever een snelle hap willen is de bar bites kaart beschikbaar, waarvan je bijvoorbeeld charcuterie, crostini’s, mosselen of een lekkere burger bestelt.

Je hebt het waarschijnlijk al door: de Kanarieclub heeft mijn verwachtingen overtroffen. Niet om de minste plaats omdat ik ooit bij Brasserie Halte 3 at (de zaak die hiervoor in dit pand zat) en dat niet bepaald uhmm… om over naar huis te schrijven was. In tegenstelling tot de eerdergenoemde zaken, zou ik de Kanarieclub zeker aanbevelen. Is het niet voor het eten, dan wel voor de gezelligheid. Gewoon een keer heen gaan, dan ervaar je het zelf =)

What to wear

Door de ongedwongen sfeer in deze hippe zaak kan je werkelijk alles aan waar je zin in hebt: van een makkelijke spijkerbroek tot een mooi jurkje. Je zal je niet snel under- of overdressed voelen. Dit is de outfit die ik droeg:

kanarieclub

Een donkergroen/grijze gecoate broek van Vero Moda – een hemdje met een kattenkop erop die op Marley lijkt (geen idee waar ik deze vandaan heb) – een pailettenjasje die van kleur verandert als je er met je hand overheen gaat van Stradivarius – zwarte stoere veterboots van Sacha

 

Over de auteur

Kelly

Kelly is de 'chefkok' van Goodfoodlove en de bruisende kracht achter deze blog. Ze is gek op eten & drinken en vindt dat je van elke maaltijd een feestje moet maken. Hoewel ze erg van koken houdt, behoren buiten de deur eten, shoppen en reizen ook tot haar grootste hobby's en je mag haar wakker maken voor een goed glas wijn.

Geen reacties

Dit vind je vast ook leuk: